خريدم و الآن مثلا به 120 تومان مىفروشم . حال اگر اينطور بگويد : اين كتاب را به 100 تومان خريدم و به 120 تومان مىفروشم چون در اخبار بثمن تدليس كرده و از واقعه كما هو فى الخارج اخبار ننموده مشترى يعنى خالد از خيار تدليس مىتواند استفاده كند و معامله را فسخ نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : و در روايتى چنين وارد شده : كه مشترى يعنى [ خالد ] نمىتواند معامله را فسخ كند منتهى ثمن را در همان مهلتى كه بايع مبيع را خود در آن مدت خريده بپردازد . قوله : و يجب على المشترى : مقصود از مشترى [ مشترى اول ] كه در بيع دوم خود بايع بوده مىباشد . قوله : اذا باع ما اشتراه مؤجّلا : فاعل [ باع ] ضميرى است كه به مشترى ( يعنى مشترى اول و بايع در عقد دوم ) راجع بوده و مقصود از [ ماء موصوله ] مبيع مىباشد . قوله : فى غير المساومة : مساومه عبارت بود از معامله‌اى كه در آن از رأس المال و ثمن اول بايع اخبار نمىكند و غير آن‌كه سه قسم ديگر است يعنى مرابحه و مواضعه و توليه به خلاف آن هستند . قوله : بدون ذكره : يعنى بدون ذكر اجل . قوله : بين الفسخ و الرضاء به : يعنى رضاء به عقد .